บทที่ 177 Chapter 20 พระเจ้ามักเล่นตลกกับเราเสมอ [12/14] l วีว่า x โรม

18 : 15 น.

“งื้อ พอแล้วโรม”

วีว่าดันใบหน้าหล่อเหลาที่เอาแต่ซุกไซร้เธออยู่ไม่ห่าง คนตัวเล็กนั่งอยู่บนตักแกร่งดิ้นขลุกขลิกเพราะรู้สึกจั๊กจี้ และขนลุกไปทั้งตัว เธอกับโรมยังอยู่ในชุดของงานเมื่อกลางวัน ถึงจะกลับจากบริษัทนานแล้วก็ตาม

“ขอกินไม่ได้เหรอ?”

คนเนียนถลกกระโปรงวีว่าขึ้นแล้วลูบไล้ไปทั่วขาเรียวยาวถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ